من دلم می خواهد خانه ای داشته باشم ، پر دوست

 

کنج هر دیوارش

 

دوستانم بنشینند آرام

 

گل بگو ، گل بشنو

 

هر کسی می خواهد وارد خانه ی پر مهر و صفامان گردد

 

یک سبد بوی گل سرخ به ما هدیه کند

 

شرط وارد گشتن ، شست و شوی دل هاست

 

شرط آن داشتن یک دل بی رنگ و ریاست

 

بر درش برگ گلی می کوبم

 

روی آن با قلم سبز بهار می نویسم       ای یار

 

خانه ی دوستی ما اینجاست ، تا که سهراب نپرسد دیگر :

 

خانه دوست کجاست؟