امیرجعفری

یـــادمان باشد سر سجاده عشق جز برای دل محبوب دعایی نکنیم!

شرح وبلاگ من ...

دوستان شرح این "وبلاگ" من گوش کنید   

 

      داستان غم بیماری من گوش کنید

 

مشکلات دل و بیزاری من گوش کنید   

 

چرخش بیخود پرگاری من گوش کنید

 

شرح این اش دهن سوزنگفتن تاکی        

  سوختم سوختم این فوش شنفتن تا کی!

روزگاری من خر...

ببخشید

روزگاری من واوهمکارخوبی بودیم           عاشق ومخلص هرضربه چوبی بودیم

خفته باهم بغل ابی وجوئی بودیم           عاشق منظره خوب غروبی بودیم

کس در ان مرحله غیرازمن واوبندنبود         

  یک پدرسوخته زین جمله که هستندنبود

شهرما شهربودو این همه بیکار ناشت                              

توی اورژانس و مطب این همه بیمار نداشت؟

شیر تو شیر بودولی هیچ خری دارنداشت

 ....(خریدار)

این همه گرتی و ول برسر بازار نداشت

اولین کس که عیان کرد سخن من بودم          

 

 بلبلی کو چپه بنمود زغن من بودم

شعر من شد سبب شهرت این وبلاگ خوب    

من کشید م به یقین مهنت این وبلاگ خوب

سهم من شد زجفا مهنت این  وبلاگها        

 

  تاکه شد خوب پول ومکنت این وبلاگها 

این زمان مشتری خوب فراوان دارد                      

کی دگرغصه این "میر" سخندان دارد !

ان زمانی که من از فقر بگفتم به عیان      شاعران جمله بکار سله بودند وفلان ...

ان زمان بوده ام ازطایفه درد کشان     

که نه از طنز سخن بود و نه از طنز پران 

حال هرکس سخن هجو فراوان دارد      چه کسی درد نوامیس ویتیمان دارد 

پیششان یار نو و یار کهن هر دو یکی است   

حرفای بیخودی وشعرای من هردو یکی است

ژستشان خوب ولی حرف وعمل شان الکیست        اجرشان بحرهزاران وزغن هردویکیست

این ندانند که قدرهمه یکسان نبود      

اندکی مغز تواین کله" مریم" نبود

مدتی در ره شعر تودویدیم بس است          

 راه صد غافیه نغز بریدیم بس است

هی نشستیم بر این بام وپریدیم بس است        اول واخر این معرکه دیدیم بس است

 بعد از این شعر من ومدح جنابان دگر                     

شعر خود پهن کنم بر سر بازار دگر

تومپندار که بارون توی ناودون نرود       

  یامپندار "امیر" هم دیگه بیرون نرود

یاکه این شاعر دیوانه و مجنون نرود     

  چه گمان غلط است برودیا نرود

                    می ره بابا جون من میره عزیزم...

به سخن دانی من نیست دراین شهر کسی       شاعری همچو مراهست خریدار بسی

یاراین "وبلاگای "خانه برانداز مباش                       

ازتو حیف است با این "وبلاگا"  دمساز مباش

گوش کن بچه!  به این فرقه دم اوازمباش         غافل ازنقشه یاران دغل باز مباش

به که مشغول به این شعر نسازی خودرا          نمی ارزد بپا که مفت نبازی خودرا

تپولوف گربخورد برکمرکوه ولش          گرفقیری بخوردغصه واندوه ولش

درقاچاق بازی وراند و پول وملت بی خیا ل                         

گرکه معتاد بود کلی و انبوه ولش

چندکس از تو واشعار توازرده شود         قلم طنزتواز "وبلاگ" توبرده شود

گرچه از یاد "امیر" رفت دگر" وبلاگیه"        گرچه خون خوردولباسش ز خون رنگیه

    گرچه با اون اقاهه...دشمنیم دیرینه                                                     

دل بریدن ز "وبلاگ" بخدا سنگین

عمرا"ار دست بدارم من از این وبلاگ        دل من خوش بودازبیست به این وبلاگ!!؟؟

تموم شد...

هرکی فهمید که فهمید.........................

هرکی نفهمید زنگ بزنه به فامیلاش بپرسه              

  

+ نوشته شده در  چهارشنبه 17 آبان1385ساعت 17  توسط امیرجعفری  |